10 Ağustos 2015 Pazartesi

Herkesleşiyorsun ...



Geceyi susturacak kadar melodi aldım yanıma ,

Hani senin ormanında tökezleyip düşersem  çokta değil,  yaramı saracak kadar olsa  yeter dediğim, bende senin hatırın olan üç beş kelime aldım yanıma .

Malum ruhun ayaz ,

Kuru soğuk ,

Önümüz kış ,

Ve ben sana karşı çıplak ...

Vazgeçişlerim canıma tutunurken , can kırıkları daha da ruhuma batıyor .

Bakışlarım kanıyor bakamıyorum ,

Dokunuşlarım kanıyor hissedemiyorum,

Sen vazgeçmişlik de , senin kadar sığ olmayıp  ben bunu yok olmakla eş değer tutuyorum .

Ve her yok olduğumda yeniden doğuyorum .

Ve dedikleri gibi prenses ,

Benden seni çıkardığım da sende herkesleşiyormuşsun ...



4 yorum:

  1. Senin yazılarını okuduğumda ;bir genç kız,nasıl bu kadar mana yükünü az bir yazıya hem sığdırıp,hem de insanı bir düşünce selinin içine gönüllü katar diyorum.İnsan anlama yetisine sahip olunca,anladıklarının verdiği acının kimyası da değişik oluyor.Aklına layık birisi olabileceğini sanmıyorum.Ama sevgine layık ve değerini anlayacak birinin çok geç kalmamasını diliyorum.Ece ablan.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim ece ablam , umarım hak edeni bulur ruhum .

      Sil
  2. Benden seni çıkardığım da sende herkesleşiyormuşsun ...Yani sana değer katan benmişim. Başka bir deyişle "güzelliğin beş par etmez bu bendeki aşk olmasa". Işığınız sönmesin:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet aynen öyle gereksiz insanlara verilen değer ve arkasında yaşanan tarifsiz üzüntü ...

      Sil